Tasznikowate (Miridae)

Największa rodzina pluskwiaków, licząca na świecie ponad 10 tys. gatunków. W Polsce natomiast żyje ponad 270 gatunków. Tasznikowate to nieduże pluskwiaki, które osiągają od 0,3 do 1,2 cm. Budowa ich ciał jest stosunkowo delikatna, z kształtu zaś są wydłużone bądź owalne. Pod względem ubarwienia, większość z nich jest niepozorna, zielonkawa lub brunatna, ale zdarzają się również bardziej kolorowe gatunki (np. piękny, żółto-czarny Miris striatus). Tasznikowate są niezwykle wszędobylskie. Znaleźć je można głównie w różnego rodzaju zaroślach, zarówno w lasach, jak i na łąkach czy w pobliżu wód. Większość z nich to roślinożercy, wysysający soki z różnych części roślin. W szczególności są związane z roślinami zielnymi oraz niektórymi drzewami liściastymi. Pierwotnie jednak, tasznikowate były drapieżnikami i dopiero w trakcie ewolucji przeszły na wegetarianizm. Mimo to, niektóre z nich zachowały dawne zwyczaje żywieniowe i są myśliwymi polującymi głównie na drobne owady (np. mszyce). Wśród nich wyróżniają się np. błyszczki (Deraeocoris spp.), które z tego względu są bardzo pożyteczne. Gatunki roślinożerne mogą jednak wyrządzać niekiedy szkody, zwłaszcza te, które upodobały sobie zboża i warzywa, a tych jest całkiem sporo (np. ozdobnik luceranowiec, Adelphocoris lineolatus, atakujący rośliny motylkowe).

Błyszczek sztafirek
(Deraeocoris trifasciatus)

Błyszczek elegancik (Deraeocoris ruber)

Dorodnik szykowny
(Pantilius tunicatus)

Ładzik byliniak (Closterotomus biclavatus)

Ozdobnik czteroplamek (Adelphocoris quadripunctatus)

Polymerus nigrita

Tasznik dębomir (Rhabdomiris striatellus)

Więźlec zmienny (Harpocera thoracica)